Abstract

Artykuł dotyczy wizerunku wroga w retoryce amerykańskich prezydentów w sytuacjach międzynarodowych kryzysów. Analizuje on obraz irańskiego generała Qassema Soleimaniego zawarty w wypowiedziach prezydenta Donalda J. Trumpa w trakcie kryzysu w Zatoce Perskiej w styczniu 2020 roku. Narzędziami analizy są koncepcje Roberta L. Iviego: topos barbarzyństwa oraz Johna R. Butlera i Jasona A. Edwarda: topos barbarzyńcy prymitywnego i współczesnego. W artykule postawiono tezę, że Trump przedstawił Soleimaniego jako współczesnego barbarzyńcę, aby uzasadnić decyzję o siłowym wyeliminowaniu wroga. Analiza wypowiedzi prezydenta jest wstępem do dyskusji o konsekwencjach wyborów retorycznych dla konwencji retoryki kryzysu.