Artykuł przedstawia orację autorstwa Antóniego de Sousy de Macedo (1606-1682) Fala que fez o D. António de Sousa de Macedo do Concelho da Fazenda da sua Magestade, no juramento de rei do Muito Alto e Muito Poderoso Dom Afonso VI, nosso senhor, em quarta-feira 15 de novembro 1656, wydaną drukiem w roku 1656. W tekście dowodzi się, że oracja wpisuje się w szerszy kontekst restauracyjny oraz post-restauracyjny związany zarówno z zakończeniem unii Portugalii i Hiszpanii (1640), jak i z wojną między oboma krajami (1640-1668). Zgodnie z założeniami close reading analizowane są główne osie pochwały monarchy i „fabrykacja” jego prestiżu oraz wizerunku całej dynastii. Wsparcie metodologiczne stanowi m.in. praca Petera Burke’a, Fabrykacja Ludwika XIV (wydanie polskie 2011).

Dobry doradca (Leal Conselheiro) to traktat dydaktyczny napisany przez króla Edwarda (port. Dom Duarte), władcę Portugalii z dynastii Avis (1391–1438). Dzieło – podobnie jak inne utwory monarchy, któremu historiografowie nadali przydomek „Elokwentny” – jest przykładem publikacji z tak zwanego nurtu dworskiej prozy doktrynalnej. Wszechstronnie wykształcony władca wygłasza różnorodne porady. W wielu przypadkach odwołuje się także do autorytetu Kościoła i uczonych ksiąg, mimo to rady podane są w sposób przystępny i przejrzysty. Autor traktatu utrzymuje stały kontakt z audytorium – w pracy można znaleźć elementy właściwe dla dyskursu wygłaszanego ustnie, a porady są skierowane bezpośrednio do interlokutora i oparte na osobistych doświadczeniach władcy. Dobry doradca, zgodnie z nazwą, jest dziełem, które zawiera zalecenia z różnych dziedzin życia, w tym także porady dotyczące żywienia. To właśnie zalecenia, które król formułuje i przedstawia odnośnie do, jak sam to określa, „dbania o żołądek”, zostały w artykule poddane analizie. Na podstawie specyfiki wybranych środków językowych charakterystycznych dla literatury parenetycznej można stwierdzić, że tekst jest wysoce perswazyjny i podporządkowany celom doradczym. Co więcej, pozornie błahe wskazówki żywieniowe Dobrego doradcy są elementem szerszej wizji moralno-politycznej.