Artykuł stanowi próbę analizy retorycznej postulatów prezentowanych w przestrzeni publicznej podczas tzw. czarnego marszu, czyli demonstracji na rzecz obrony praw reprodukcyjnych polskich kobiet. Na podstawie zebranego materiału uzyskano barwny obraz środków retorycznych wykorzystanych w sloganach, bogactwa ich symboliki, nawiązań metaforycznych i innowacji językowych. Wyniki analizy pokazują przekrój sprawności perswazyjnej uczestników demonstracji oraz dają wgląd w stan dyskursu publicznego.