The concept of privacy in relation to public figures is linked to the development and ubiquity of mass media. In times before photojournalists, paparazzi and social media, the private and public spheres functioned separately, with no insight provided into various aspects of users' lives. In the age of mediated reality, skilful management of the boundary between the private and the public can be an effective persuasive tool in the realm of ethos. Furthermore, persuasive objectives are evolving, as are the rhetorical principles that govern the development of ethos. In this article, I analyse how leading global politicians use the concept of privacy in public communication. The discussion focuses on types of private information disclosed, the effectiveness of such communication strategies and their impact on achieving persuasive goals, particularly the effective shaping of a positive public image.

Publiczne przeprosiny, wezwania do przestrzegania dobrych obyczajów, demonstracyjne zwroty tytularne – dyskurs polityczny obfituje w akty grzeczności językowej i wypowiedzi odnoszące się do systemu grzecznościowego. Materiał badawczy pozyskany z mediów informacyjnych posłużył mi za punkt wyjścia do analizy wspomnianych typów wypowiedzi i próbę ich wstępnej klasyfikacji. W artykule przyglądam się temu, jakie taktyki grzecznościowe stosują wypowiadający się publicznie politycy i jak służą one budowaniu etosu mówcy i polityka.