W artykule przeprowadzono analizę pragmatyczną wypowiedzi – mikrotekstów – określanych mianem: powiedzonka/ powiedzenia/ teksty nauczycieli, które są rozpoznawalne przez nieprofesjonalnych użytkowników języka jako przejawy społecznego stylu komunikacyjnego, tzw. mówienia po nauczycielsku. Te realizacje językowe, wyróżniane ze względu na potencjał ludyczno-dydaktyczny, spełniają prymarną funkcję perswazyjnego oddziaływania na uczniów. Można wśród nich wyodrębnić nie tylko specyficzne akty mowy, ale również wyróżnić chwyty erystyczne, które pozwalają wygrać w transakcyjnej grze. Dyskurs szkolny, będący przykładem retoryki dominacji, przyczynia się zarówno do nieustannej inkubacji, jak i replikacji tego typu mikrotekstów.