Przedmiotem artykułu jest refleksja dydaktyczna towarzysząca projektowaniu i realizacji kursu akademickiego skierowanego do młodych badaczy. Celem kursu jest podniesienie kompetencji komunikacyjnych kursantów, szczególnie w zakresie prezentacji wyników badań. W artykule zwraca się uwagę na rolę językowego i wizualnego akcentowania treści, w tym na rolę liczb, a także na istotne czynniki związane z pozycją mówcy i audytorium.

Materiał artykułu stanowią warstwy językowe emitowanych w telewizji polskiej bajek, programów fabularnych i reportaży. Gatunki są dobrane na zasadzie zróżnicowania pod względem struktury, funkcjonalności i stylu, by łatwo dało się wykazać realizacje strategii estetycznych, które mają cel retoryczny. Estetyzacja oraz anestetyzacja i antyestetyzacja powinny się w tych zróżnicowanych tekstach pojawić i być umotywowane. Autorka prowadzi rozważania z perspektywy mediolingwistyki, używa narzędzi stylistyki i posiłkuje się ustaleniami aksjolingwistyki. Analiza stylistyczna wykazała, że kategorie estetyczne mogą służyć jako narzędzie w badaniu multimodalnego tekstu telewizyjnego, który prymarnie nie jest przeznaczony do analizy przeżyć estetycznych.