Celem artykułu jest ukazanie strategii przedstawiania kandydatów na urząd prezydenta w wybranych polskich tygodnikach społeczno-politycznych, które reprezentują odmienne światopoglądy, sympatie polityczne i systemy wartości. Główna teza dotyczy założenia o istnieniu dualizmu w strategiach wizualnych wskazanych tygodników. Na podstawie analizy multimodalnej okładek 2015 i 2020 r., której przedmiotem były sposoby prezentowania postaci i wykorzystane zabiegi perswazyjne, wyróżniono prezentację afirmatywną i krytyczną oraz scharakteryzowano jej cechy.