Celem artykułu jest analiza milczenia w interakcjach językowych w sferze publicznej. Zastosowana metodologia, łącząca podejście interakcjonistyczne z eksternalistyczną interpretacją teorii aktów mowy, pozwoliła wykazać, że nawet jeśli w danym segmencie wypowiedzi nothing is said, to z perspektywy post-austinowskiej teorii interakcji zyskuje on status aktu mownego ze względu na normatywne skutki illokucyjne wywoływane per conventionem w ramach społecznie akceptowanych procedur retorycznych. W takim ujęciu, jak pokazują analizowane przykłady milczenia w interakcjach językowych, podstawą interpretacji milczenia są jego skutki illokucyjne, a nie np. intencja mówcy czy inne czynniki, które mogą warunkować tę interpretację.